1200 slokjes water voor de jonge Chardonnay

Door de grote droogte kregen we toch het idee om Pascal te vragen of hij met een team onze jonge aanplant kan komen arroseren -- bewateren. De baas gaat akkoord, hij vindt het zelfs een tres bon idee. Als wij kunnen helpen bij de arrosage van een soortgelijk perceel van hem, even verderop, dan zou dat helemaal fijn zijn.

En zo stonden wij vanochtend vroeg bij het ochtendgloren links en rechts te sproeien met een waterspuit, lopend achter een langzaam rijdende tractor met een watervat erachter. Een paar rondjes rondom elk van de 1200 jonge Chardonnay-plantjes, ongeveer vijf seconden per exemplaar.

Het is bevredigend werk. Het begieteren van volwassen planten heeft geen zin, weten we, want er moet wel dertig liter op een vierkante meter vallen om de lange, diepgelegen wortels te bereiken. (Dus verlangen we naar een onweersbui van 30mm.) Maar de piepjonge planten hebben wortels van maar enkele centimeters, en die bereiken we nu dus wel.

Zoals beloofd helpen we ook bij het perceel van Pascal verderop. Het perceel is op dezelfde dag beplant als het onze, maar wat een verschil! Vele plantjes lijken dood, hebben amper blad of zijn overwoekerd door onkruid, of een combinatie van de drie.

Trots keren we na afloop terug naar Bellevue. Het staat er bij ons veel beter bij.

Droogte houdt aan, Frankrijk brandt

Meteen toen we aankwamen op de wijngaard, zagen we hoe droog de grond is. De regenmeter was leeg. De broodnodige regen blijft uit, en de weersverwachting laat geen enkele kans zien op de ‘gouden onweersbui’.

Regenwater voedt de wortels, houdt de vorming van suikers gaande en zorgt voor een elastisch druivenhuidje dat minder snel knapt. De hele streek smeekt erom. Rare volkswijsheden gaan over tafel. ‘Je moet niet zozeer een regendans uitvoeren, maar hard en vals zingen,’ zegt bijvoorbeeld Valérie, die sinds jaar en dag namens de certificerende instelling Ecocert komt controleren of we aan de bio-regels voldoen.

We zijn nu in de derde week van juli en tot nog toe blijven bosbranden zoals rond Bordeaux, bij Marseille en in Fontainebleau (zuidelijk van Parijs) ons bespaard. Vorig jaar brandde 25 km oostwaarts van Bellevue nog een groot gebied in de Corbières af.

Maar op de wijngaard laten bomen wel radeloos hun bladeren vallen, en de eeuwenoude amandelboom bij het huis kleurt angstig geelgroen.

Vooruitzien

Het mag droog zijn, maar iedereen die op Bellevue langskomt, zegt dat onze wijnplanten er groen bij staan. De trossen groeien langzaam maar gestaag. Kennelijk zit er diep in de grond voldoende water na de natte winter. De twee meter lange wortels weten dat water blijkbaar te bereiken.

Deze dagen gaan we vanaf zes uur ’s ochtends het land op, en lopen nogmaals het vele werk na dat de diverse teams in het voorjaar en de voorzomer hebben uitgevoerd. Vooral de dit voorjaar aangeplante Chardonnay krijgt, voor de derde keer, grondige aandacht. Veel distels steken toch weer geniepig hun kopje op -- het wijdverbreide wortelstelsel heeft kennelijk nog niet de nekslag gehad. Ook de kweek (chiendent) is hardnekkig.

Om een uur of 11 ’s ochtends is het met werken gedaan. Het wordt te warm in de zon. We drinken, eten, rusten uit en zagen in de schaduw van de hangar tientallen palen die we vorig jaar hebben gerooid. Het worden mooie blokken voor de kachel. Vuur. We moeten er niet aan denken. Maar regeren is vooruitzien.

In memoriam Franklin Hochstenbach

Zelf fietsend door Frankrijk kregen we het ongelofelijke bericht dat, volkomen onverwacht, onze trouwe wijngaardhelper Franklin Hochstenbach is overleden.

Zes dagen geleden, in Kleef, zakte hij in elkaar, wachtend op een groepje medefietsers, onder wie zijn vrouw Elle. Reanimatie en defibrillatie mochten niet meer baten. Franklin is slechts 65 jaar geworden.

Wij, René en Ief, kenden Franklin al meer dan 25 jaar van het racefietsen met de Buffels.

Vanaf 2010 hielp Franklin mee op de wijngaard. In juni-equipes schoffelde hij als een malle, deed gebukt de ondersnoei en tilde ijzerdraden omhoog om de jonge druifjes te stimuleren. Eerst alleen, later met Elle. Van haar verfijnde kookkunst leerden we onder andere hoe je een goede clafoutis maakt.

Tijdens menige oogst was Franklin de chauffeur van de quad met aanhangwagen waarmee we de kratjes vol vers geplukte trossen naar de vrachtwagen reden.

Franklin was een techniekman. Hij repareerde en onderhield na het werk de groeiende schare fietsen op Bellevue. Als podoloog hielp hij ook medeteamleden met speciaal door hem gemaakte zooltjes van hun 'moeilijke voeten' af te raken. Velen frequenteerden daarna zijn praktijk in Dodewaard.

Ook na zijn herseninfarct in 2017 bleef hij komen. Nog afgelopen najaar werkte hij mee aan de rosé van 2025. Niemand zal ooit het aanhangwagentje, achteruitrijdend in de quad, meer zo strak in de rij rijden als Franklin.

Namens Bellevue wensen we Elle, zijn zoon Pijke, zijn familie en initimi alle sterkte toe om dit onverwachte vertrek te verwerken.

De druiven weerstaan hitte en droogte

De piepjonge chardo-planten lijken de hitte van de afgelopen weken en het gebrek aan een ‘gouden regenbui’ vooralsnog kranig te doorstaan.

‘Een wonder’, aldus Marijke, die een paar dagen geleden met Pieter op de wijngaard is aangekomen. Samen haalden ze de afgelopen dagen kweek (chien dents) en toch ook weer distels rond de planten weg.

‘Zo sterk, die plantjes. Er zitten natuurlijk wat ‘zielige’ gevalletjes tussen, en we zien wat vraat van de damherten, maar het ziet er stevig en groen uit.’ Ook de Chardonnay en Gewürztraminer die langs de oprijweg staan, zien er goed uit, met veel mooie, volle trossen.

Hitte

Een eindje bij Arzens vandaan, richting Perpignan, worden toeschouwers geweerd bij de Tour de France vanwege de door hitte en wind aangewakkerde bosbranden. Ook op de wijngaard is het zeer warm en geldt het zelfopgelegde tropenrooster: zeer vroeg opstaan, een paar uur werken en de rest van de dag binnen zitten of in de hangar. Pas rond 9 uur ’s avonds is het genoeg afgekoeld om weer naar buiten te kunnen.

Nieuwe Gewürz op fles gezet

Terwijl we in Nederland de allerlaatste flessen Gewürztraminer 2024 verkopen, werd vandaag in Frankrijk op de bottelarij van Domaine Pas de la Dame de opvolger (editie 2025) op fles gezet.

Samen met enkele leden van het juni-team hielp Ief bij het bottelen. Ze transporteerden uiteindelijk de boel naar Bellevue.

Het is een zeer frisse Gewürz geworden, met zijn typische aroma’s.

De wijnabonnees van Domaine de Bellevue vinden de wijn dit jaar ook in hun pakket. De oogst is goed maar klein, dus helaas maar één fles per pakket. Grote fans weten ons te vinden voor nabestellingen.

'Distel city' in de nieuwe aanplant

Het vochtige voorjaar, prachtig losgeploegde grond en vooral de hoge temperaturen in april en mei hebben het veld voor het huis tot een walhalla voor distels gemaakt.

Dit voorjaar beplantten we een deel van het perceel met jonge Chardonnay-druiven. Ze kwamen netjes op met frisse groene blaadjes op de piepkleine, potlooddunne stammetjes, maar miljoenen distelzaden, in de bodem opgeslagen in een ver verleden, zien nu op dit veld hun kans..

Als echte waterslurpers doen de distels de jonge wijnaanplant oneerlijke concurrentie aan.

Dus gaat het fietsteam, naast het ‘reguliere’ werk (zoals ondersnoei, opbinden en vastzetten van de uitlopers) ook met de distels in de slag.

Ondertussen blijft het erg droog op de wijngaard, die nu twee weken voorloopt op een normaal seizoen. Temperaturen zijn hoog, de natuur heeft dorst. De frisgroen-sappige blaadjes van de jonge Chardonnay lokken damherten aan, die ervan vreten. We zetten een beproefd middel in: sprayen met een biologisch afbreekbaar, naar vis stinkend spulletje waarvoor ook de herten hun neus ophalen (foto rechts).

Bellevue dankt wederom Dukke, en Caroline, Jori, Marian, Ineke en Ria.

Een proeverij in Arnhem

Abonnee Tonneke heeft een proeverij met de wijnen van Domaine de Bellevue georganiseerd in haar nieuwe wooncomplex langs De Rijn in Arnhem.

Ze heeft ook wijnspeciaalzaak Van de Wijnen in Oosterbeek verleid om Bellevue Chardonnay te gaan verkopen. Ook daar hebben we dan ook maar meteen vijf dozen langs gebracht. ‘Het gaat mij niet om een keurmerk maar om de kwaliteit van de wijnen,' schrijft eigenaar Janwillem van de Lustgraaf.

Op deze warme zaterdag 30 mei vertelde René op de proeverij aan twintig mensen in kort bestek de geschiedenis van Bellevue, hoe we biologische wijn gingen maken, hoe we omgaan met ziekten, droogte en andere klimaatextremen. Niet verwonderlijk gezien het warme weer is er vooral belangstelling voor de witte wijn en de rosé van Bellevue. Maar op zeker moment gaat toch ook een fles Cuvée Maarten 2022 open, echt 'heel lekker soepel en zwoel', vinden veel mensen. Vijftien bezoekers van de proeverij kochten een doos wijn, en we mochten een nieuwe abonnee verwelkomen.

Hulde en grote dank aan Tonneke. Mochten er meer mensen zijn die zoiets willen organiseren, neem gerust contact op.

Een hittegolf vlak na bittere kou

Na alle kou, wind en wisselvalligheid van de afgelopen maand hebben we sinds 20 mei plots te maken met een heuse hittegolf, met uitschieters naar de 35 graden Celsius in de schaduw. En warme nachten.

De chute de temperature, van 10 graden Celsius opeens naar boven de 30 graden, toont de extremen waar we als wijnboeren mee te kampen hebben. Ineens is de tot voor kort nog natte grond keihard, de ranken zetten een groeispurt in en groeien tien centimeter per nacht!

De opmaat naar ‘wijnjaar 2026’ is samen te vatten in één woord: extreem.

Plots smeren we twee keer per dag zonnebrandcreme in plaats van een warme trui aan te trekken. Ineens staan we om 7 uur 's ochtends op het land in plaats van pas om half tien omdat het dan pas aangenaam is. De kachel blijft uit, en zelfs ’s avonds laat is een kampvuurtje too much.

Evengoed hakten we ons de afgelopen week suf. We brachten de draden die de verse scheuten ondersteunen al twee verdiepingen hoger, alsof het plotseling ver in juni is.

We verbazen ons over de enorme hoeveelheid kleine druiventrosjes die de afgelopen week in bloei staan en een weldadige lelietje-van-dalen-lucht verspreiden. ‘Un tres belle sortie’, zegt adviseur Emmanuel. ‘Ik heb nog nooit in mijn leven een wijngaard al op twintig mei in bloei zien staan.’

Vandaag, 27 mei, was het 35 graden. We hopen op minder extremen en binnenkort broodnodige regen.

IJskoude mei

Het tweede team van helpers, bestaande uit mensen die nog nooit eerder op Bellevue hadden gewerkt, kreeg afgelopen week helaas geen fraai voorjaarsweer.

De maand mei begon al koud, en halverwege werd het zelfs nóg kouder. Bovendien regende het gedurende drie dagen veel.

Ondanks het wisselvallige en koude weer laten de vogels zich overigens niet onbetuigd. De nachtegalen zijn weer terug met hun betoverende zang.

Het nieuwelingen-team had maling aan de kou. Het hele veld Cabernet-franc werd schoon gehakt van onkruid. Ze brachten de uitlopers van de ranken van de resterende percelen omhoog en beschermden ze tegen de wind. De uitlopers bevatten al kleine ‘trosjes’ van speldenknopjes of kleiner, die dit jaar de druiven zullen dragen.

Dank jullie wel, Paulien, Gerrita, Giny, Dukke en Martine! Jammer dat deze fiets-, schaats- en roeigroep niet meer kon fietsen.

Weer jonge Chardonnay aangeplant

Voor het eerst sinds 2022 gaan we stukje bij beetje ons afgelopen jaren geslonken wijnareaal weer wat laten groeien! We beginnen met het beplanten van de kale vlakte voor het huis. Daar stonden tot voor twee jaar geleden oude Merlot-planten, die we in 2024 hebben gerooid.

We planten niet alleen voor een mooier uitzicht vanaf het noordterras. We doen het ook omdat we onze bron van witte wijn op peil moeten houden. Sinds het rooien van de oude chardonnayplanten hebben we alleen nog de aanplant van 2018, en daar moeten we al tientallen planten missen door de vermaledijde sprinkhaan.

Het veld voor het huis is geschikt vanwege de noordwestelijke expositie, lekker koel. We planten echter niet tot onder aan de helling. We ontdekten namelijk al een jaar of tien geleden dat het grote veld afwatert op dit perceel. In tijden van regen is de onderzijde van dit perceel een waar walhalla voor de meeldauwschimmel.

We hebben ook belangstelling voor meer meeldauwresistente rassen. Ook de Vermentino (die in Frankrijk Rolle heet) heeft onze aandacht. Maar voorlopig kiezen we toch nog maar een keer voor de vertrouwde chardonnay.

Een paar weken geleden kwamen Pascal en zijn team langs om de 0,3 hectare – ongeveer het halve veld – met 1250 Chardonnay-plantjes te beplanten. Een dag later werd, ondanks de flink natte ondergrond, de zaak nog bewaterd, om de plantjes een zo goed mogelijke start te geven.

Nu, halverwege mei, breken de eerste uitlopers door het beschermende waslaagje heen -- een gaaf gezicht. We duimen dat ze geen last zullen krijgen van hagel of damherten.