Weer jonge Chardonnay aangeplant

Voor het eerst sinds 2022 gaan we stukje bij beetje ons afgelopen jaren geslonken wijnareaal weer wat laten groeien! We beginnen met het beplanten van de kale vlakte voor het huis. Daar stonden tot voor twee jaar geleden oude Merlot-planten, die we in 2024 hebben gerooid.

We planten niet alleen voor een mooier uitzicht vanaf het noordterras. We doen het ook omdat we onze bron van witte wijn op peil moeten houden. Sinds het rooien van de oude chardonnayplanten hebben we alleen nog de aanplant van 2018, en daar moeten we al tientallen planten missen door de vermaledijde sprinkhaan.

Het veld voor het huis is geschikt vanwege de noordwestelijke expositie, lekker koel. We planten echter niet tot onder aan de helling. We ontdekten namelijk al een jaar of tien geleden dat het grote veld afwatert op dit perceel. In tijden van regen is de onderzijde van dit perceel een waar walhalla voor de meeldauwschimmel.

We hebben ook belangstelling voor meer meeldauwresistente rassen. Ook de Vermentino (die in Frankrijk Rolle heet) heeft onze aandacht. Maar voorlopig kiezen we toch nog maar een keer voor de vertrouwde chardonnay.

Een paar weken geleden kwamen Pascal en zijn team langs om de 0,3 hectare – ongeveer het halve veld – met 1250 Chardonnay-plantjes te beplanten. Een dag later werd, ondanks de flink natte ondergrond, de zaak nog bewaterd, om de plantjes een zo goed mogelijke start te geven.

Nu, halverwege mei, breken de eerste uitlopers door het beschermende waslaagje heen -- een gaaf gezicht. We duimen dat ze geen last zullen krijgen van hagel of damherten.

Eén weekend, twee proeverijen

Voor het eerst sinds tijden hielden we gisteren weer eens een voorjaarsproeverij bij Marijke in de Jordaan. Eindelijk konden wijnabonnees en vrienden sinds 2020 weer een nieuwe rosé proeven. Er werd gul geschonken en menigeen ging met één of twee doosjes naar huis.

Ook de witte wijn, die wij sinds jaar en dag als een ‘atypische Chardonnay’ kenmerken, ging grif over de toonbank in de superdroge maand april.

Topido

Een dag eerder bleek op een proeverij bij slijterij Topido in de Amsterdamse Kinkerbuurt dat niet alleen de Chardonnay maar ook Cuvée Maarten 2022 aanslaat. Ook in 2008 stonden we in het schap bij deze klassieke slijter.

Topido bestaat al tachtig jaar. De naam is een acroniem van ‘Tot ons plezier is deeze opgericht’. Kleinzoon Tom nam de zaak over van zijn oom Martin, die eerder het pionierswerk van zijn vader Martin had voortgezet. Naast wijn verkoopt Topido ook een indrukkend assortiment aan eigen import van whiskys en jenevers).

Veel bezoekers weten deze zaterdag precies voor welke wijn ze komen, maar Tom en zijn vader Marcel wijzen op de aanwezigheid van twee eigenaren van Domaine de Bellevue. De proefglaasjes vallen in de smaak. Voor de gelegenheid gaf Tom een kleine korting. Eind van de middag waren de schappen met Bellevue leeg. Vandaag vulden we ze snel weer aan.

Verkoolde wijnranken worden houtskoolschetsen

Tijdens deze periode van langdurige regen op de wijngaard is het soms prettig de zinnen wat te kunnen verzetten.

Barbara kwam op het idee om gesnoeide wijntakken in stukje te breken tot het formaat van ongeveer een potlood. Verpakt in een folie met zand werden de verknipte wijntakjes gisteren in de hitte van een haardvuur verkoold. Vandaag zat een dapper damesteam fraaie houtskoolschetsen te maken.

Voorjaarswerk in een natte bende

Nat, heel nat is het, dit prille voorjaar op de wijngaard, want we maken kennis met het fenomeen ‘luchtrivier’: een honderden kilometers brede band die zich westelijk van Portugal volzuigt met vochtige lucht uit het relatief warme zeewater en zijn inhoud in de vorm van heftige, wekenlange regens loslaat tot aan Avignon, meer dan tweeduizend kilometers noordoostelijker.

Op Bellevue is het dus het betere ‘wadlopen’. Na drie passen heb je drie kilo leem aan je schoenen of laarzen. Je moet voorzichtig lopen om niet uit te glijden tijdens de attache.

Toch klaren we de klus alsof er niets aan de hand is. Ondanks het sterk verkleinde areaal had het Bellevue-team dit werk niet kunnen verrichten zonder Marina, Wenny, Barbara, Caroline, Marian, Jorie, Ans, Diny en Puk. Millefois merci en een diepe buiging.

Rosé Bellevue 2025 op fles gezet

Na vijf jaar afwezigheid is de Rosé Bellevue weer helemaal terug: in Frankrijk rolden vandaag de flessen en dozen gevuld met een nieuwe editie van de luid rammelende lopende band.

Het trouwe team van attacheuses was in Arzens ter plaatse en had, in de eetkamer van Domaine de Bellevue, de primeur: ze maakten met ons de eerste fles soldaat.

Wij zijn heel blij met het resultaat. Het is een mooie zalmkleurige rosé geworden, met frisse zuren, een lekker bittertje, en de bekende rosé-aroma’s van ‘klein rood fruit’ (framboos, aardbei). Een enkeling in het gezelschap ontwaarde zelfs geuren van amandel.

Proeverij

We meldden al eerder dat voor het eerst sinds 2020 weer een rosé gingen maken. We maakten daarvoor zelfs een wijngaardperceeltje los uit het contract met de grote coöperatie Cave Vendéole. Sinds het opheffen van experimenteerbedrijf Domaine de Cazes bleek dat Vendéole onze kleine volumes druiven niet meer apart kon vinifiëren.

Matthieu en Franck, van Domaine Le Pas de la Dame, wel. Vanaf 2023 maken zij al onze fijne kruidige Gewürztraminer. Speciaal voor ons (en nog een ander wijndomein) veranderden ze zelfs hun statuten, zodat ze behalve voor zichzelf ook voor anderen wijn mogen maken.

De eerste honderd dozen Rosé Bellevue 2025 arriveren half maart in Amsterdam. Wij hopen dat jullie er net zo blij mee zijn als wij. Je mag zelf komen oordelen, want in april willen we een extra proeverij inlassen om onze vaste clientèle en wijnabonnees kennis te laten maken.

Vertrouwd winterwerk

Met een vertrouwde, grote groep vrijwilligers doen we het al even vertrouwde winterwerk, maar in vergelijking met vorige jaren nu wel op een kleiner wijnareaal -- minder dan de helft van voorheen, om precies te zijn.

De gesnoeide takken worden door Gerrit, Joris en Mark uit de draden getrokken -- de ramasse, de klus die zij al meer dan vijftien jaar voor hun rekening nemen.

Jan en Ief ontfermen zich over de reparatie van de draden en het vervangen van gebroken palen.

Elly, Afke en Marijke verzorgen de altijd lastige attache van de oude Cot.

Dank, als vanouds, aan het hele team!

Compost van eigen bodem voor alle jonkies

Na de jaarwisseling hebben we tijd voor een ander, al lang niet meer vertoond typisch Bellevue-fenomeen.

Al het gras dat bij de vele maaibeurten vrijkomt, slaan we in grashopen op. Deze bergjes slinken in de loop der tijd en worden door bacteriën omgezet in zwarte compost. Door het gebrek aan regen is het spul op sommige plekken wat droog, maar meestal is het na twee jaar een mooi plakkerige substantie geworden.

Vooral de jonge planten in de Chardonnay en Gewürztraminer krijgen een warm en voedselrijk zwart bedje dat ook het regenwater beter vasthoudt. We hebben er zoveel van dat we de duizend jonge Cotplanten (bouwjaar 2022) allemaal van zo’n zwart voetje kunnen voorzien.

Voor het gemak hakken we eerst de kweek (chien dents) weg. Dat hardnekkige onkruid is in de zomer niet te schoffelen in de keiharde grond, maar in de winter gaat het een stuk beter.

Gelukkig nieuwjaar!

Vanwege de regen en de kou hebben we ons traditionele oudjaarsvuur naar binnen verplaatst. Ook de gebruikelijke nieuwjaarsduik is naar de douche verschoven.

Alweer een bewogen jaar op Bellevue, mijmeren we bij de open haard met een glas van de streekbubbel Blanquette de Limoux.

Het overlijden van Sonja, het ongeluk van Nicole. Het gebrek aan regen, de ziekte die door de sprinkhanen wordt overgebracht. De lage oogst en de lage prijzen.

Maar we prijzen onszelf ook gelukkig met mooie wijnen in het vat: Chardonnay, Gewürztraminer en voor het eerst sinds 2020 weer een rosé de Bellevue. En we gaan nieuwe struiken aanplanten.

We wensen alle vrienden, familie, bekenden, abonnees, wijnwinkels en restaurants een allerbest 2026 toe! En voor de grote wereld hopen we op meer rust en vrede en verdraagzaamheid.

Weer eens een echte snoei

Na een dikke maand afwezigheid zijn we weer in Arzens. Voor het eerst sinds tijden snoeien we weer met eigen handen en eigen messen een veld van onze sterk ingekorte wijngaard. De laatste keer was al weer zes jaar geleden.

We snoeien de Merlot voor de toekomst, constructief comme il faut: twee lange uitlopers (baguettes) die in 2026 de meeste druiven zullen opleveren en twee coursans waar (in theorie en meestal ook in de praktijk) de baguette voor het oogstjaar 2027 aan zal ontspruiten.

Al hebben we het lang niet gedaan, we blijken het nog te kunnen. En dat terwijl de weersomstandigheden niet optimaal zijn. In de eerste week van ons verblijf valt in ruim twee dagen 70 millimeter regen. We zijn gedwongen, zoals alle andere wijnboeren in de streek, bij de kachel te zitten en administratief en boekhoudwerk te verrichten.

We beseffen echter maar al te goed dat deze regen broodnodig is. Hij valt bovendien mooi gestaag en niet te hard. Het water kan dus goed in de bodem infiltreren. De tweede week zijn de omstandigheden beter en net voor nieuwjaar klaren we de snoeiklus. Het kan niet anders dan een mooie oogst worden in 2026!

Hoekpalen controlerenl

Van de overgebleven ‘oude’ velden Cot en de net door onszelf gesnoeide oude Merlot (vroeger aangeduid als jeune Merlot) controleren we bij mooi weer alvast de hoekpalen.

Die hoekpalen houden elke rij planten op spanning via een draad die met een soort tentharing XXL in de grond is verankerd. Deze zogeheten amare breekt soms of wordt door een tractor kapot gereden. Ook de slotjes waarmee we met een tang de porteurdraad kunnen spannen, lopen we alvast na. Een drietal hoekpalen is aan vervanging toe, dus dat hebben we ook alvast gedaan.