Na alle kou, wind en wisselvalligheid van de afgelopen maand hebben we sinds 20 mei plots te maken met een heuse hittegolf, met uitschieters naar de 35 graden Celsius in de schaduw. En warme nachten.
De chute de temperature, van 10 graden Celsius opeens naar boven de 30 graden, toont de extremen waar we als wijnboeren mee te kampen hebben. Ineens is de tot voor kort nog natte grond keihard, de ranken zetten een groeispurt in en groeien tien centimeter per nacht!
De opmaat naar ‘wijnjaar 2026’ is samen te vatten in één woord: extreem.
Plots smeren we twee keer per dag zonnebrandcreme in plaats van een warme trui aan te trekken. Ineens staan we om 7 uur 's ochtends op het land in plaats van pas om half tien omdat het dan pas aangenaam is. De kachel blijft uit, en zelfs ’s avonds laat is een kampvuurtje too much.
Evengoed hakten we ons de afgelopen week suf. We brachten de draden die de verse scheuten ondersteunen al twee verdiepingen hoger, alsof het plotseling ver in juni is.
We verbazen ons over de enorme hoeveelheid kleine druiventrosjes die de afgelopen week in bloei staan en een weldadige lelietje-van-dalen-lucht verspreiden. ‘Un tres belle sortie’, zegt adviseur Emmanuel. ‘Ik heb nog nooit in mijn leven een wijngaard al op twintig mei in bloei zien staan.’
Vandaag, 27 mei, was het 35 graden. We hopen op minder extremen en binnenkort broodnodige regen.
