Een familiaire oogst

De laatste week is het alcoholprecentage van de Cot weer teruggeveerd naar 12,5% en de zuurgraad gezakt tot pH 3,3. Het zijn uitstekende cijfers om de oogst van de rosé te voltooien.

Woensdag half acht 's morgens gingen we met zes vrouwen aan de slag om de resterende 1500 kilogram binnen te halen. Net als de week ervoor bestuurde buurjongen Gabriël de quad met aanhangwagen.

De druiven waren prachtig. Mooie grote homogene trossen, geen spoor van schimmel of andere narigheid zoals ongelijkmatige rijping (millerandage) in de trossen.

Aan het begin van de middag reden de dames met zo’n 650 kilogram Cot naar Cave Pas de la Dame. De kratten met druiven gaan in de koelcel.

Sjouwwerk

Donderdag kregen we extra hulp van twee vriendjes van Gabriel. Het werd een feestelijke familiale plukochtend, inclusief buurvrouw Viviane met Joseph in de babywagen. Wederom brachten we 700 kg druiven naar de koelcel. De sterke jongens namen het leeuwendeel van het sjouwwerk voor hun rekening.

Na telling van de kratten en schatten van de kilo's vermoedden we nog 150 kg druiven tekort te zullen komen. In overleg met Mathieu plukten we daarom nog de mooiste trossen Cabernet franc van struiken die nog veel groen blad hadden.

Vanochtend ging alles de pers in. Ons vat bevatte uiteindelijk 1400 liter toekomstige rosé. Trots en voldaan reden we met de aanhanger vol lege kratten terug naar Bellevue om ze daar schoon te schrobben.

De rosé-oogst zit er op, met dank aan Barbara, Caroline, Marian, Jorie en Liesbeth én natuurlijk Gabriël, Arthur en Yannick.

De rosé geoogst

Op advies van Emmanuel zijn we begonnen met een eerste pluk van Merlot en één rijtje van de oude Cot.

Met zijn vieren kregen we hulp van onze bijna dertien jaar oude buurjongen Gabriël, die van zijn vader en moeder de quad met aanhanger mocht besturen. Als een volleerd chauffeur stuurt hij het wagentje tussen de rijen door.

Een dag later tillen we op Domaine Le Pas de la Dame de druivenkisten uit de koelcel in de pers. De kop is eraf. De eerste 500 kilogram is in een paar uur binnen. Dat ging heel wat sneller dan de pluk van de Gewürtz. Dank Mylène en André, en natuurlijk dank Gabriël!

Het snelle oogsten smaakt naar meer. Uit nieuwe analyses blijkt echter dat de alcoholgraad van de cruciale Cot-druif meer dan 1,5 graad is gezakt. Dat komt door de stortbui die hoorde bij de tornado van een paar dagen geleden.

‘Wachten’ is nu even het devies. De oude Cot staat nog mooi in het blad en zal dapper suikers blijven maken, daarmee het alcoholpercentage wat opkrikken richting 12 procent.

Een tornado vlakbij huis

Vanochtend kwamen er tientallen berichtjes door over de tornado die gistermiddag in een paar minuten tijd in Pomas 300 huizen heeft verwoest. Veertig mensen liggen in het ziekenhuis.

Wij hebben er echter niks van mee gekregen. Pomas ligt slechts 15 kilometer verder, maar tornado’s zijn extreem lokaal. Wel hadden we gisternamiddag (eindelijk, maar laat) een bui van 16 millimeter, met daarin ook wat hagel.

Langzaam dringt het tot ons door dat de tornado ook ons had kunnen treffen. Ook bizar dat we dit nieuws vanuit Nederland te horen krijgen, via vele mensen die bij het horen van de plaatsnaam ‘Carcassonne’ direct aan ons dachten en ons attent en bezorgd bevroegen.

De bui was wel fijn voor de natuur en de jonge aanplant Chardonnay voor het huis. Voor de vierde keer dit jaar hebben we distels uitgetrokken en de kweek zo diep mogelijk weggehakt.

We maakten nog eens een rondje over de velden en zagen nergens hagelschade. De oude Cot wordt steeds fijner en er is inderdaad een verbluffend verschil met de jonge Cot. We gaan de oude Cot plukken voor de rosé!

Puzzelen met de rosé

Net als met de Gewürztraminer is het met Bellevue rosé 2026 geen gelopen koers en moeten we van de bestaande paden afwijken, zo blijkt vandaag na het traditionele oordeel van ‘kauwboy’ Emmanuel, met wie we door alle velden lopen.

‘Merlot heeft goede zuren voor je rosé, maar doe er niet teveel in’, adviseert hij.

Bij het perceel van de jonge Cot, op papier onze favoriet, is hij nog stelliger. ‘Veel teveel trossen voor de hoeveelheid blad, dus de smaak is niet optimaal’, zegt hij, om de meter een druif plukkend en kauwend. ‘Je moet deze Cot echt strakker snoeien en desnoods in juli de overdaad aan trossen weghalen.’

Ook de ernaast gelegen Cabernet Franc kan zijn goedkeuring niet helemaal wegdragen. ‘Er weinig sap door de droogte en de zon heeft veel zuren verbrand. En die zuren heb je juist nodig voor rosé.’

Op het grote veld is Emmanuel enthousiaster, vooral over de oude Cot. ‘Mooie smaak, meer sap. Ik zou deze voor 100% in je rosé stoppen, of 90% Cot en dan 10% Merlot.'

Eerst wachten we nog op de suiker- en zuurgraad die de monsters uit het laboratorium geven. Met Emmanuel maken we op de ‘old school’-wijze sap. We kneuzen de druiven met onze handen in twee emmers, zeven de schillen eruit en proeven het sap. In verschillende verhoudingen tussen Merlot en Cot. Zo zijn we op deze vroege vrijdagochtend anderhalf uur in de weer met deze pure druivensapproeverij.

Een Elzasser druivenhuwelijk

Door de hitte kunnen we deze dagen in de wijngaard niks meer doen. Wachten op regen kan ook in Nederland. Maar een paar dagen geleden kwam plots het bericht dat de Gewürtztraminer toch echt geplukt moet worden. Eerder dan verwacht, en eerder ook dan onze trouwe Gewürtzplukkers André en Mylène kunnen.

En er was nog een probleem. De hoeveelheid druiven is waarschijnlijk te gering om zelfs ons kleine wijnvat te vullen. Er moet dringend aanvulling komen: we moeten ergens bij iemand iets lenen, maar biologische Gewürtz blijkt in onze streek niemand te hebben.

Thibaut, van de cave, opperde dat we wellicht 200 kilogram Pinot Gris van Dominique kunnen krijgen. Hij ging ze in de nacht van 17 op 18 augustus oogsten, en wil wel twee kleine rijtjes met circa 120 planten voor ons overlaten. Goed voor 250 kilogram, schatte hij.

Het idee is dat de zuren van de Pinot het goed doen met de aroma’s van de Gewürtztraminer. Het zal iets anders worden dan we kennen, maar het is spannend: Pinot Gris, de koningin van de Elzas! De druif die het ook in Noord-Italië als Pinot Grigio goed doet en populair is. Op Domaine de Bellevue zal de Pinot Gris van Dominique in het huwelijk treden met onze Gewürtztraminer!

Dus stonden we gisteren in de vroege ochtend met zijn tweeën plukkend tussen Dominique's prachtige trossen, vijf kilometer verderop. Zijn druiven hebben door irrigatie deze zomer voldoende vocht gehad, zijn mooi compact en vertonen geen spoor van ziektes.

Na een paar uur plukken hadden we genoeg. We schatten zelfs 350 kilogram.

Vandaag bleek ook onze eigen Gewürtztraminer genereuzer dan verwacht en ons een slordige 350 kilogram te schenken. Dit ondanks de vraat van herten, zwijnen en vogels. We zijn met zijn tweeën volkomen gegrild en gekookt na uren werken bij 38 graden in de volle zon. Maar we zijn de koning te rijk met een pers gevuld met beide druiven. In ons vat bij Domaine Le Pas de la Dame zit na twee dagen van 12 uur werken 550 liter wijn! Er is opnieuw een wijn met een verhaal op Bellevue geboren.

1200 slokjes water voor de jonge Chardonnay

Door de grote droogte kregen we toch het idee om Pascal te vragen of hij met een team onze jonge aanplant kan komen arroseren -- bewateren. De baas gaat akkoord, hij vindt het zelfs een tres bon idee. Als wij kunnen helpen bij de arrosage van een soortgelijk perceel van hem, even verderop, dan zou dat helemaal fijn zijn.

En zo stonden wij vanochtend vroeg bij het ochtendgloren links en rechts te sproeien met een waterspuit, lopend achter een langzaam rijdende tractor met een watervat erachter. Een paar rondjes rondom elk van de 1200 jonge Chardonnay-plantjes, ongeveer vijf seconden per exemplaar.

Het is bevredigend werk. Het begieteren van volwassen planten heeft geen zin, weten we, want er moet wel dertig liter op een vierkante meter vallen om de lange, diepgelegen wortels te bereiken. (Dus verlangen we naar een onweersbui van 30mm.) Maar de piepjonge planten hebben wortels van maar enkele centimeters, en die bereiken we nu dus wel.

Zoals beloofd helpen we ook bij het perceel van Pascal verderop. Het perceel is op dezelfde dag beplant als het onze, maar wat een verschil! Vele plantjes lijken dood, hebben amper blad of zijn overwoekerd door onkruid, of een combinatie van de drie.

Trots keren we na afloop terug naar Bellevue. Het staat er bij ons veel beter bij.

Droogte houdt aan, Frankrijk brandt

Meteen toen we aankwamen op de wijngaard, zagen we hoe droog de grond is. De regenmeter was leeg. De broodnodige regen blijft uit, en de weersverwachting laat geen enkele kans zien op de ‘gouden onweersbui’.

Regenwater voedt de wortels, houdt de vorming van suikers gaande en zorgt voor een elastisch druivenhuidje dat minder snel knapt. De hele streek smeekt erom. Rare volkswijsheden gaan over tafel. ‘Je moet niet zozeer een regendans uitvoeren, maar hard en vals zingen,’ zegt bijvoorbeeld Valérie, die sinds jaar en dag namens de certificerende instelling Ecocert komt controleren of we aan de bio-regels voldoen.

We zijn nu in de derde week van juli en tot nog toe blijven bosbranden zoals rond Bordeaux, bij Marseille en in Fontainebleau (zuidelijk van Parijs) ons bespaard. Vorig jaar brandde 25 km oostwaarts van Bellevue nog een groot gebied in de Corbières af.

Maar op de wijngaard laten bomen wel radeloos hun bladeren vallen, en de eeuwenoude amandelboom bij het huis kleurt angstig geelgroen.

Vooruitzien

Het mag droog zijn, maar iedereen die op Bellevue langskomt, zegt dat onze wijnplanten er groen bij staan. De trossen groeien langzaam maar gestaag. Kennelijk zit er diep in de grond voldoende water na de natte winter. De twee meter lange wortels weten dat water blijkbaar te bereiken.

Deze dagen gaan we vanaf zes uur ’s ochtends het land op, en lopen nogmaals het vele werk na dat de diverse teams in het voorjaar en de voorzomer hebben uitgevoerd. Vooral de dit voorjaar aangeplante Chardonnay krijgt, voor de derde keer, grondige aandacht. Veel distels steken toch weer geniepig hun kopje op -- het wijdverbreide wortelstelsel heeft kennelijk nog niet de nekslag gehad. Ook de kweek (chiendent) is hardnekkig.

Om een uur of 11 ’s ochtends is het met werken gedaan. Het wordt te warm in de zon. We drinken, eten, rusten uit en zagen in de schaduw van de hangar tientallen palen die we vorig jaar hebben gerooid. Het worden mooie blokken voor de kachel. Vuur. We moeten er niet aan denken. Maar regeren is vooruitzien.

In memoriam Franklin Hochstenbach

Zelf fietsend door Frankrijk kregen we het ongelofelijke bericht dat, volkomen onverwacht, onze trouwe wijngaardhelper Franklin Hochstenbach is overleden.

Zes dagen geleden, in Kleef, zakte hij in elkaar, wachtend op een groepje medefietsers, onder wie zijn vrouw Elle. Reanimatie en defibrillatie mochten niet meer baten. Franklin is slechts 65 jaar geworden.

Wij, René en Ief, kenden Franklin al meer dan 25 jaar van het racefietsen met de Buffels.

Vanaf 2010 hielp Franklin mee op de wijngaard. In juni-equipes schoffelde hij als een malle, deed gebukt de ondersnoei en tilde ijzerdraden omhoog om de jonge druifjes te stimuleren. Eerst alleen, later met Elle. Van haar verfijnde kookkunst leerden we onder andere hoe je een goede clafoutis maakt.

Tijdens menige oogst was Franklin de chauffeur van de quad met aanhangwagen waarmee we de kratjes vol vers geplukte trossen naar de vrachtwagen reden.

Franklin was een techniekman. Hij repareerde en onderhield na het werk de groeiende schare fietsen op Bellevue. Als podoloog hielp hij ook medeteamleden met speciaal door hem gemaakte zooltjes van hun 'moeilijke voeten' af te raken. Velen frequenteerden daarna zijn praktijk in Dodewaard.

Ook na zijn herseninfarct in 2017 bleef hij komen. Nog afgelopen najaar werkte hij mee aan de rosé van 2025. Niemand zal ooit het aanhangwagentje, achteruitrijdend in de quad, meer zo strak in de rij rijden als Franklin.

Namens Bellevue wensen we Elle, zijn zoon Pijke, zijn familie en initimi alle sterkte toe om dit onverwachte vertrek te verwerken.

De druiven weerstaan hitte en droogte

De piepjonge chardo-planten lijken de hitte van de afgelopen weken en het gebrek aan een ‘gouden regenbui’ vooralsnog kranig te doorstaan.

‘Een wonder’, aldus Marijke, die een paar dagen geleden met Pieter op de wijngaard is aangekomen. Samen haalden ze de afgelopen dagen kweek (chien dents) en toch ook weer distels rond de planten weg.

‘Zo sterk, die plantjes. Er zitten natuurlijk wat ‘zielige’ gevalletjes tussen, en we zien wat vraat van de damherten, maar het ziet er stevig en groen uit.’ Ook de Chardonnay en Gewürztraminer die langs de oprijweg staan, zien er goed uit, met veel mooie, volle trossen.

Hitte

Een eindje bij Arzens vandaan, richting Perpignan, worden toeschouwers geweerd bij de Tour de France vanwege de door hitte en wind aangewakkerde bosbranden. Ook op de wijngaard is het zeer warm en geldt het zelfopgelegde tropenrooster: zeer vroeg opstaan, een paar uur werken en de rest van de dag binnen zitten of in de hangar. Pas rond 9 uur ’s avonds is het genoeg afgekoeld om weer naar buiten te kunnen.

Nieuwe Gewürz op fles gezet

Terwijl we in Nederland de allerlaatste flessen Gewürztraminer 2024 verkopen, werd vandaag in Frankrijk op de bottelarij van Domaine Pas de la Dame de opvolger (editie 2025) op fles gezet.

Samen met enkele leden van het juni-team hielp Ief bij het bottelen. Ze transporteerden uiteindelijk de boel naar Bellevue.

Het is een zeer frisse Gewürz geworden, met zijn typische aroma’s.

De wijnabonnees van Domaine de Bellevue vinden de wijn dit jaar ook in hun pakket. De oogst is goed maar klein, dus helaas maar één fles per pakket. Grote fans weten ons te vinden voor nabestellingen.

'Distel city' in de nieuwe aanplant

Het vochtige voorjaar, prachtig losgeploegde grond en vooral de hoge temperaturen in april en mei hebben het veld voor het huis tot een walhalla voor distels gemaakt.

Dit voorjaar beplantten we een deel van het perceel met jonge Chardonnay-druiven. Ze kwamen netjes op met frisse groene blaadjes op de piepkleine, potlooddunne stammetjes, maar miljoenen distelzaden, in de bodem opgeslagen in een ver verleden, zien nu op dit veld hun kans..

Als echte waterslurpers doen de distels de jonge wijnaanplant oneerlijke concurrentie aan.

Dus gaat het fietsteam, naast het ‘reguliere’ werk (zoals ondersnoei, opbinden en vastzetten van de uitlopers) ook met de distels in de slag.

Ondertussen blijft het erg droog op de wijngaard, die nu twee weken voorloopt op een normaal seizoen. Temperaturen zijn hoog, de natuur heeft dorst. De frisgroen-sappige blaadjes van de jonge Chardonnay lokken damherten aan, die ervan vreten. We zetten een beproefd middel in: sprayen met een biologisch afbreekbaar, naar vis stinkend spulletje waarvoor ook de herten hun neus ophalen (foto rechts).

Bellevue dankt wederom Dukke, en Caroline, Jori, Marian, Ineke en Ria.

Een proeverij in Arnhem

Abonnee Tonneke heeft een proeverij met de wijnen van Domaine de Bellevue georganiseerd in haar nieuwe wooncomplex langs De Rijn in Arnhem.

Ze heeft ook wijnspeciaalzaak Van de Wijnen in Oosterbeek verleid om Bellevue Chardonnay te gaan verkopen. Ook daar hebben we dan ook maar meteen vijf dozen langs gebracht. ‘Het gaat mij niet om een keurmerk maar om de kwaliteit van de wijnen,' schrijft eigenaar Janwillem van de Lustgraaf.

Op deze warme zaterdag 30 mei vertelde René op de proeverij aan twintig mensen in kort bestek de geschiedenis van Bellevue, hoe we biologische wijn gingen maken, hoe we omgaan met ziekten, droogte en andere klimaatextremen. Niet verwonderlijk gezien het warme weer is er vooral belangstelling voor de witte wijn en de rosé van Bellevue. Maar op zeker moment gaat toch ook een fles Cuvée Maarten 2022 open, echt 'heel lekker soepel en zwoel', vinden veel mensen. Vijftien bezoekers van de proeverij kochten een doos wijn, en we mochten een nieuwe abonnee verwelkomen.

Hulde en grote dank aan Tonneke. Mochten er meer mensen zijn die zoiets willen organiseren, neem gerust contact op.

Een hittegolf vlak na bittere kou

Na alle kou, wind en wisselvalligheid van de afgelopen maand hebben we sinds 20 mei plots te maken met een heuse hittegolf, met uitschieters naar de 35 graden Celsius in de schaduw. En warme nachten.

De chute de temperature, van 10 graden Celsius opeens naar boven de 30 graden, toont de extremen waar we als wijnboeren mee te kampen hebben. Ineens is de tot voor kort nog natte grond keihard, de ranken zetten een groeispurt in en groeien tien centimeter per nacht!

De opmaat naar ‘wijnjaar 2026’ is samen te vatten in één woord: extreem.

Plots smeren we twee keer per dag zonnebrandcreme in plaats van een warme trui aan te trekken. Ineens staan we om 7 uur 's ochtends op het land in plaats van pas om half tien omdat het dan pas aangenaam is. De kachel blijft uit, en zelfs ’s avonds laat is een kampvuurtje too much.

Evengoed hakten we ons de afgelopen week suf. We brachten de draden die de verse scheuten ondersteunen al twee verdiepingen hoger, alsof het plotseling ver in juni is.

We verbazen ons over de enorme hoeveelheid kleine druiventrosjes die de afgelopen week in bloei staan en een weldadige lelietje-van-dalen-lucht verspreiden. ‘Un tres belle sortie’, zegt adviseur Emmanuel. ‘Ik heb nog nooit in mijn leven een wijngaard al op twintig mei in bloei zien staan.’

Vandaag, 27 mei, was het 35 graden. We hopen op minder extremen en binnenkort broodnodige regen.

IJskoude mei

Het tweede team van helpers, bestaande uit mensen die nog nooit eerder op Bellevue hadden gewerkt, kreeg afgelopen week helaas geen fraai voorjaarsweer.

De maand mei begon al koud, en halverwege werd het zelfs nóg kouder. Bovendien regende het gedurende drie dagen veel.

Ondanks het wisselvallige en koude weer laten de vogels zich overigens niet onbetuigd. De nachtegalen zijn weer terug met hun betoverende zang.

Het nieuwelingen-team had maling aan de kou. Het hele veld Cabernet-franc werd schoon gehakt van onkruid. Ze brachten de uitlopers van de ranken van de resterende percelen omhoog en beschermden ze tegen de wind. De uitlopers bevatten al kleine ‘trosjes’ van speldenknopjes of kleiner, die dit jaar de druiven zullen dragen.

Dank jullie wel, Paulien, Gerrita, Giny, Dukke en Martine! Jammer dat deze fiets-, schaats- en roeigroep niet meer kon fietsen.

Weer jonge Chardonnay aangeplant

Voor het eerst sinds 2022 gaan we stukje bij beetje ons afgelopen jaren geslonken wijnareaal weer wat laten groeien! We beginnen met het beplanten van de kale vlakte voor het huis. Daar stonden tot voor twee jaar geleden oude Merlot-planten, die we in 2024 hebben gerooid.

We planten niet alleen voor een mooier uitzicht vanaf het noordterras. We doen het ook omdat we onze bron van witte wijn op peil moeten houden. Sinds het rooien van de oude chardonnayplanten hebben we alleen nog de aanplant van 2018, en daar moeten we al tientallen planten missen door de vermaledijde sprinkhaan.

Het veld voor het huis is geschikt vanwege de noordwestelijke expositie, lekker koel. We planten echter niet tot onder aan de helling. We ontdekten namelijk al een jaar of tien geleden dat het grote veld afwatert op dit perceel. In tijden van regen is de onderzijde van dit perceel een waar walhalla voor de meeldauwschimmel.

We hebben ook belangstelling voor meer meeldauwresistente rassen. Ook de Vermentino (die in Frankrijk Rolle heet) heeft onze aandacht. Maar voorlopig kiezen we toch nog maar een keer voor de vertrouwde chardonnay.

Een paar weken geleden kwamen Pascal en zijn team langs om de 0,3 hectare – ongeveer het halve veld – met 1250 Chardonnay-plantjes te beplanten. Een dag later werd, ondanks de flink natte ondergrond, de zaak nog bewaterd, om de plantjes een zo goed mogelijke start te geven.

Nu, halverwege mei, breken de eerste uitlopers door het beschermende waslaagje heen -- een gaaf gezicht. We duimen dat ze geen last zullen krijgen van hagel of damherten.

Meteen weer aan de bak

Na ruim een maand in Nederland te zijn geweest, kwamen me vandaag weer terug op Bellevue, en moesten meteen aan de bak.

De rondleiding met Pien, Anna en Katrien, direct na de reis, mondde uit in een rondje opbinden van uitlopers van de wijnranken, vooral in de Chardonnay.

April blijkt een maand te zijn geweest met veel zon en hoge temperaturen, en dus veel groene groei. Het gras in de tuin staat kniehoog. Marc en Hélène komen op bezoek en brengen het gras terug tot beschaafde hoogte.

Ook op de app van onze zonnepanelen zien we terug dat de zon veel heeft geschenen. En dus schiet de wijngaard, na een natte winter en een wisselvallig voorjaar, opeens uit de startblokken. Het team heeft afgelopen dagen alle ondersnoei voor de eerste keer gedaan (het zal nog twee keer moeten) en, vanwege de harde wind, de kwetsbare planten Cot bij de draden ingestopt.

Gek genoeg was het nu, begin mei, weer heel koud. De houtkachel draaide elke avond vanaf vijf uur op volle toeren.

Eén weekend, twee proeverijen

Voor het eerst sinds tijden hielden we gisteren weer eens een voorjaarsproeverij bij Marijke in de Jordaan. Eindelijk konden wijnabonnees en vrienden sinds 2020 weer een nieuwe rosé proeven. Er werd gul geschonken en menigeen ging met één of twee doosjes naar huis.

Ook de witte wijn, die wij sinds jaar en dag als een ‘atypische Chardonnay’ kenmerken, ging grif over de toonbank in de superdroge maand april.

Topido

Een dag eerder bleek op een proeverij bij slijterij Topido in de Amsterdamse Kinkerbuurt dat niet alleen de Chardonnay maar ook Cuvée Maarten 2022 aanslaat. Ook in 2008 stonden we in het schap bij deze klassieke slijter.

Topido bestaat al tachtig jaar. De naam is een acroniem van ‘Tot ons plezier is deeze opgericht’. Kleinzoon Tom nam de zaak over van zijn oom Martin, die eerder het pionierswerk van zijn vader Martin had voortgezet. Naast wijn verkoopt Topido ook een indrukkend assortiment aan eigen import van whiskys en jenevers).

Veel bezoekers weten deze zaterdag precies voor welke wijn ze komen, maar Tom en zijn vader Marcel wijzen op de aanwezigheid van twee eigenaren van Domaine de Bellevue. De proefglaasjes vallen in de smaak. Voor de gelegenheid gaf Tom een kleine korting. Eind van de middag waren de schappen met Bellevue leeg. Vandaag vulden we ze snel weer aan.

Verkoolde wijnranken worden houtskoolschetsen

Tijdens deze periode van langdurige regen op de wijngaard is het soms prettig de zinnen wat te kunnen verzetten.

Barbara kwam op het idee om gesnoeide wijntakken in stukje te breken tot het formaat van ongeveer een potlood. Verpakt in een folie met zand werden de verknipte wijntakjes gisteren in de hitte van een haardvuur verkoold. Vandaag zat een dapper damesteam fraaie houtskoolschetsen te maken.

Voorjaarswerk in een natte bende

Nat, heel nat is het, dit prille voorjaar op de wijngaard, want we maken kennis met het fenomeen ‘luchtrivier’: een honderden kilometers brede band die zich westelijk van Portugal volzuigt met vochtige lucht uit het relatief warme zeewater en zijn inhoud in de vorm van heftige, wekenlange regens loslaat tot aan Avignon, meer dan tweeduizend kilometers noordoostelijker.

Op Bellevue is het dus het betere ‘wadlopen’. Na drie passen heb je drie kilo leem aan je schoenen of laarzen. Je moet voorzichtig lopen om niet uit te glijden tijdens de attache.

Toch klaren we de klus alsof er niets aan de hand is. Ondanks het sterk verkleinde areaal had het Bellevue-team dit werk niet kunnen verrichten zonder Marina, Wenny, Barbara, Caroline, Marian, Jorie, Ans, Diny en Puk. Millefois merci en een diepe buiging.

Rosé Bellevue 2025 op fles gezet

Na vijf jaar afwezigheid is de Rosé Bellevue weer helemaal terug: in Frankrijk rolden vandaag de flessen en dozen gevuld met een nieuwe editie van de luid rammelende lopende band.

Het trouwe team van attacheuses was in Arzens ter plaatse en had, in de eetkamer van Domaine de Bellevue, de primeur: ze maakten met ons de eerste fles soldaat.

Wij zijn heel blij met het resultaat. Het is een mooie zalmkleurige rosé geworden, met frisse zuren, een lekker bittertje, en de bekende rosé-aroma’s van ‘klein rood fruit’ (framboos, aardbei). Een enkeling in het gezelschap ontwaarde zelfs geuren van amandel.

Proeverij

We meldden al eerder dat voor het eerst sinds 2020 weer een rosé gingen maken. We maakten daarvoor zelfs een wijngaardperceeltje los uit het contract met de grote coöperatie Cave Vendéole. Sinds het opheffen van experimenteerbedrijf Domaine de Cazes bleek dat Vendéole onze kleine volumes druiven niet meer apart kon vinifiëren.

Matthieu en Franck, van Domaine Le Pas de la Dame, wel. Vanaf 2023 maken zij al onze fijne kruidige Gewürztraminer. Speciaal voor ons (en nog een ander wijndomein) veranderden ze zelfs hun statuten, zodat ze behalve voor zichzelf ook voor anderen wijn mogen maken.

De eerste honderd dozen Rosé Bellevue 2025 arriveren half maart in Amsterdam. Wij hopen dat jullie er net zo blij mee zijn als wij. Je mag zelf komen oordelen, want in april willen we een extra proeverij inlassen om onze vaste clientèle en wijnabonnees kennis te laten maken.